Deel dit blog en wie weet wat voor mooie post er op je deurmat landt

Je hoort de brievenbus klepperen en loopt vol verwachting naar de deur. Tegen beter weten in hoop je op iets speciaals. Maar het is vast gewoon saai, zoals een rekening van de tandarts of het wekelijkse sufferdje. Of het briefje van die paragnost die het ondanks zijn zesde zintuig maar blijft proberen. Maar dan… je hart begint sneller te kloppen. Er ligt een envelop op de deurmat. Daar heeft iemand met pen jouw naam op geschreven!

Je probeert te raden wiens handschrift het is. Je handen beginnen wat te zweten, je voelt het in je keel. En dan moet het echte feest nog komen: de envelop mag open. Wat voel je je jarig, geliefd, gesteund! In gedachten bedank je diegene die de moeite nam om jou zoiets persoonlijks te sturen.

De geur van nostalgie

Ik ben van de generatie die offline het echte leven noemt. In mijn vormende jaren werd er heel wat gecorrespondeerd met vriendinnen en geliefden. Van krabbels op een servetje tot brieven van drie kantjes. Kramp in de schrijvende hand namen we voor lief; het doel heiligt de middelen. Sommige schrijfsels zo waardevol dat ik ze nog altijd heb bewaard. Werkstukken maakte ik letterlijk met knippen en plakken. In de bibliotheek stond je dan foto’s te kopiëren voor een dubbeltje per kopie. Later een kwartje. Je drukte het boek over de tachtigjarige oorlog flink aan voor een veel te donkere kopie. Die knipte je uit en plakte je op het blaadje dat uit de matrixprinter was komen ratelen. Een paar jaar eerder nog typte ik mijn verhalen op de typemachine van mijn moeder. De geur van Tipp-Ex brengt mijn hele jeugd terug. Ik kon toen nog niet met tien vingers blind typen en je moest behoorlijk slaan voor een goede letter, vooral als de inkt in het lint bijna op was. Sloeg je de letters nog een paar keer extra over elkaar heen. Met als gevolg drie beurse vingertopjes.

Schrijven kostte, kort gezegd, meer tijd en moeite dan nu.

Ode aan pen en papier

Het is pure winst dat je alles op één apparaat kunt doen. Foto’s maken, knippen en plakken. Teksten bewerken en redigeren. Delen en publiceren. Het gaat sneller en je werkstuk of rapport ziet er gelikter uit. Op elk moment kun je iemand ver weg een digitale knuffel geven, je waardering of medeleven tonen. Of met 28 mensen tegelijk iets afstemmen.

Dat vind ik allemaal fantastisch.

Toch ik wil een ode brengen aan pen en papier.

Want door iemand een kaart of brief te schrijven doe je iets wat het digitale, online leven nooit kan evenaren. De persoonlijke aandacht die daaruit spreekt, raakt de ontvanger in het hart. Altijd. En wel hierom.

  1. Jouw handschrift is veel mooier dan Arial, Helvetica of Lucida Handwriting. Ja, ook als dat in hanenpoten of dokters-cursiefje is.
  2. Je hebt moeite gedaan om een kaartje uit te zoeken dat past bij de gelegenheid, persoon of jullie historie. Je had ook een klein bedrag over voor een postzegel.
  3. Je hebt uren nagedacht over wat je zou schrijven, of in elk geval een paar minuten. En dat is meer dan die paar secondes om te klikken op je meestgebruikte emoji.

Wil jij een handgeschreven kaartje op de deurmat?

Er zijn voor- en nadelen aan alles. Een kaartje schrijven kost tijd, maar is echt persoonlijk. Appen is verslavend, maar kan ook nuttig of lollig zijn. Zeker als ik met mijn zus app, zit ik geregeld tot tranens toe te lachen. En lachen, dat weet iedereen, is hartstikke gezond.

Af en toe een handgeschreven bericht is en blijft iets moois. Niet alleen met kerst of Valentijn. Wanneer schrijf jij iemand weer eens? Of misschien een betere vraag: wie stuur jij binnenkort een kaartje of misschien zelfs een brief? En wat dacht je van een aardige of vrolijke notitie aan een huisgenoot of collega? Dit zijn allemaal cadeautjes.

Daar wil ik graag kort nog één ding bij zeggen. Verlang er niet een bedankje voor terug. Je hoeft het niet met eigen ogen te zien, om te weten dat je iemand echt verrast. Dat die ander zich rijk voelt dankzij jouw bericht. Stel je gewoon voor hoe jij het zou vinden.

Trouwens, wanneer kreeg jij zelf voor het laatst een handgeschreven kaart of brief?

Deel dit blog met je vrienden of netwerk en wie weet wat voor leuke post er op je deurmat landt.

PS    Als jij een kaartje van mij wilt, stuur me dan een mail 😉 met je naam en adres. Het kan even duren, want ik ben nog aan het nadenken over ansichtkaarten voor mijn Schrijfpraktijk nieuwe stijl. Des te leuker als het over een paar maanden onverwachts op je deurmat valt. Ik stuur je zeker een kaartje! Tot schrijfs.

///

Nieuwe blogs en portretinterviews voortaan meteen ontvangen?

Meld je nu aan voor mijn mailinglijst.

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *