Hoe goed beheers jij de kunst van het vervelen?

Als kind kon jij er, net als ik, waarschijnlijk slecht tegen: verveling. Zo saai! Tegenwoordig snak ik ernaar in drukke tijden, wanneer deadlines elkaar strak opvolgen. Maar is het eenmaal zover dan blijkt dat ‘je kunnen vervelen’ een vak apart is. Ook nu is het weer raak. Van ellende start ik een innerlijke dialoog. Met mezelf dus. Tijdens zo’n gesprek weet ik altijd dondersgoed wie er gelijk heeft. Ik natuurlijk. Maar welke?

Kom op, je hebt nu wel lang genoeg niets gedaan!

Ik heb al weer veel te lang niets lopen doen. De sleur is niet te beschrijven. Mijn dagen bestaan uit: lang in mijn pyjama rondhangen, tegen de middag eens gaan douchen, espressootje zetten, voor de afwisseling een cappuccino.

Ik voel me nutteloos en schuldig over alles wat ik niet doe, maar wel zou moeten doen. Over alles waar ik nu eindelijk tijd voor heb, zoals die kapotte lamp vervangen, de ratelende wasmachine ontleden, op kastenjacht gaan zodat ik eindelijk die zooi in de werkkamer kan opruimen. Van alles te doen en ik heb er eindelijk tijd voor. Maar ik kan me er hooguit toe zetten een ommetje naar de bakker te maken. Gelukkig is er wel íets dat ik vanaf de bank kan doen: schrijven. Ik start een blog, maar vind het niks en kieper het weer weg. En dat tig keren. Het enige dat ik echt geschreven heb, is een factuur. Misschien heb ik een writers block. Het is verschrikkelijk. Dit duurt nu al zo lang. Hoe kom ik hier weer uit?!

Maar wacht eens even…! Hóe lang zei je dat dit nu al duurt? 

Uhm, al wel een tijdje. Iets van… drie dagen. Of nou ja, tweeëneenhalf eigenlijk. Oké, twee vólle dagen.

En het enige productieve dat je hebt gedaan is brood halen, een factuur uitsturen en beneden stofzuigen? Verder nog iets noemenswaardigs? 

Nope. En niet eens alles beneden, hè, alleen de keuken. Geen opdrachten binnengesleept, geen nieuwe doelen gesteld, geen klanten of vrienden gebeld, ik ben er niet opuit gegaan, geen museum bezocht. Niks op Facebook gezet. Nada.

En je voelt je daar schuldig over, want?

Nou, wat een stomme vraag: je moet toch uit de dag halen wat erin zit! Een dag niets grappigs, leuks, slims of belangrijks gedaan en/of gepost, is een dag niet geleefd. Dat weet iedere domkop. En het is goed als je productief bent en leuke dingen meemaakt. Dat geen dag hetzelfde is. En sleur? Ik maak nog liever stómme dingen mee, dat is in elk geval iets. Maar niets, saaiheid, dat is pas echt killing.

Zegt wie?

Men. Ze.

Er zijn ook menze die zeggen dat alles relatief is en niets is blijvend. Dus de high niet, maar de low ook niet. Bovendien, zeggen ze, is de low net zo waardevol als de high. En elke andere staat van zijn daar tussenin. 

Sorry, daar snap ik geen hout van. Maar je hoeft niet meteen zo filosofisch en prekerig te gaan zitten doen, hoor. Tjsonge jonge. Ik voel me gewoon saai en nutteloos. So what?

Precies. Wat ik zeg.

Uh…

///

Nieuwe blogs en portretinterviews voortaan meteen ontvangen?

Meld je nu aan voor mijn mailinglijst.

2 antwoorden
  1. Rebecca Raadsen
    Rebecca Raadsen zegt:

    Dag Sabine,
    Het heeft even geduurd, maar hier is hij dan, een reactie op je geweldige blog over vervelen, en dan ook nog speciaal voor mij ingelezen! Dank je wel!!
    Hij zit vol nadenkertjes. En juist als de ene ik besluit dat het teveel nadenken is, komt ze tot precies dezelfde conclusie als de andere ik!
    Men ze, wat een vondst!
    Eigenlijk vind ik dat je in die twee dagen nog heel productief bent geweest. Je hebt in ieder geval je wandelingetje gedaan, stofgezogen en natuurlijk deze dialoog gevoerd. Zelf beheers ik het vervelen een beetje, dus Zodra de men ze vertrokken zijn, vermaak ik me altijd prima met soms hele kleine dingen.

    Ik vind dat je prachtig voorleest, en schrijft natuurlijk! Met humor, diepgang, en voor veel mensen een feest van herkenning, dat weet ik zeker!

    Groetjes,
    Rebecca

    Beantwoorden
    • Sabine Schippers
      Sabine Schippers zegt:

      Bedankt Rebecca, onwijs bedankt voor je leuke reactie en complimenten.
      Je hebt de conclusie inderdaad begrepen zoals ik het had bedoeld.

      Leuk dat we elkaar hebben leren kennen doordat ik jouw Luisterfilm ontdekte.

      Beantwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *