Kun je er echt blij mee zijn als je iets gratis krijgt?  

Als je iets krijgt, moet je het dan verdiend hebben, ervoor betalen of een tegenprestatie leveren? Of kan jij er ongegeneerd van genieten? Bij wijze van kleinschalig onderzoek ben ik te rade gegaan hoe het zit met mijn vermogen om te ontvangen.

Compliment, glimlach, galant gebaar

Complimenten kan ik ontvangen. Altijd welkom. Vroeger voelde ik me er nog wel eens ongemakkelijk onder. Tegenwoordig neem ik ze schaamteloos in ontvangst. Heel soms verval ik in een oud patroon en hoor ik mezelf er snel overheen praten. Als ik dat merk, pauzeer ik midden in mijn zin en bedank voor het compliment. Ik ben er namelijk echt heel blij mee. Bovendien is dat voor de complimenteerder ook fijn. Heb je wel eens gemerkt dat het helemaal niet leuk voelt als iemand je compliment wegwuift?

Ook oprecht blij ben ik met een vriendelijke glimlach, een galant gebaar, scherpe vragen in een goed gesprek, knuffels van mijn naasten en zoals afgelopen weekend: een appje van een vriendin in een liefdevolle bui.

Vriendenprijsjes en ruilhandel

Minder goed kan ik iets ontvangen wat voortvloeit uit iemands werk, te scharen onder de noemer Diensten en Producten. Met een uitzondering voor service, want dat verwacht ik er gewoon bij als ik ergens klant ben. Als ik daar al voor betaal, dan wil ik me daar niet van bewust zijn. Verwerk het maar in de prijs.

Ik kreeg ooit iets prachtigs waarvoor ik niet heb hoeven betalen, omdat we zouden ruilen. Die ander dacht mij nog wel nodig te hebben voor een tekst. Alleen dat is er nooit van gekomen. Toen ik de ‘aanschaf’ kwam doen, was ik nog zo opgetogen. Maar ik ben er aanzienlijk minder blij mee dan als ik daarvoor had betaald.

Een volgende keer deed ik het dan ook anders. Ik kocht een werk bij een vriendin die ruilhandel of een vriendenprijs voorstelde. We spraken af dat ik gewoon zou betalen wat het waard was. Voor hetzelfde bedrag help ik haar wanneer het moment daar is. Ruilhandel dus, maar met tussenkomst van de munt. Daardoor krijgt de wederdienst geen haast en wordt het geen verplichting.

Grote voordeel: ik geniet elke dag ongegeneerd van het werk. Omdat ik het mooi vind en zij het speciaal voor mij had gemaakt. Én ik de waarde ervan heb gevoeld in mijn portemonnee. Dit principe is uitgebreid onderzocht en je kunt er bijvoorbeeld over lezen in Geld en Gedrag van Dan Ariely.

Per ongeluk of bewust

Als ik per ongeluk iets krijg, dan voel ik me een dief. Bijvoorbeeld als ik thuis op de bon zie dat de kassamedewerker iets vergat aan te slaan. Maar ik ga dan ook weer niet terug naar de winkel. Heimelijk ben ik blij.

Maar is het bij de bakker ‘koop drie volkoren en krijg een gebakje-dag’… Nou, dan zeg ik geen nee! Dan ben ik een uitbundig dankbare klant.

Hoe zit het bij jou?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *