Als iemand warm loopt voor zijn eigen verhaal

Het is aanstekelijk en heerlijk luisteren als iemand warm loopt voor zijn eigen verhaal. Dan word ik steeds nieuwsgieriger. Gretig. Dat heeft zelfs iets parasitairs. Elke cel in mijn lijf laaft zich aan de energie die van de ander afstraalt. Dan denk ik: dit is waarvoor ik het doe.

Dan begint de ene na de andere cel in mijn lichaam vriendelijk te gloeien. Eerst lichten er een paar op. Totdat ze allemaal klaarwakker en jubelend in mijn lichaam dobberen van plezier. Zoals mijn jongste zoon voor een vitrine met vers, ambachtelijk Italiaans ijs. Of mijn moeder tijdens de Haarlemse stripdagen.

Ik kan niet wachten om het verhaal vervolgens uit te schrijven en te bewerken tot een lekker leesbaar stuk, zodat we het kunnen delen. Maar ik moet mijn ongeduld zien te beteugelen. Om te voorkomen dat ik met mijn toetsenbord vergroei. Want ik kan wel snel typen – blind ook – maar om je een idee te geven: een gesprek van een uur levert zo’n 7000 woorden op. En dat bewerk ik tot een artikel van pakweg 1000 woorden. Omgerekend twee volle dagen nonstop typen, comprimeren, verschuiven en parels uitlichten. Dus daar bouw ik beter hier en daar wat lucht in.

Maar wat is het prachtig om te doen.

Eureka, de rode draad!

Wanneer ik na een gesprek onderweg ben naar huis, dalen die 7000 woorden al wat in en drijft de rode draad naar boven. Eureka! Op de fiets hobbelend over een pad loszittende tegels, heb ik mijn insteek voor het artikel van vandaag!

Dan zie je mij breed lachend voorbij hobbelen en weet je: die heeft net een geschenk uitgepakt.

Want het is altijd iets waar ik zelf wat van opsteek, een eyeopener of iets in die richting. Alleen al daarom is het zo leuk om een verhaal op te schrijven dat weliswaar vandaag wordt verteld, maar waarin ook een heel verleden en een hele toekomst in zitten. En ik weet zeker dat daar ook voor vele andere ondernemers waardevols in zit.